Fragments of the Quiet Mind

Pasko, Regalo, Di nakikita sa dami,  ang mahalaga ay kung tatagal ba. Di din nakikita sa kulay,  maging puti o de-color man. isa lang ang nais ko, sana’y samahan mo ako kalimutan muna ang mundo. Atin ng simulan Balikan dating samahan, lumang Tawanan, labing tatlong taong Kwentuhan, Walang puwang na katahimikan, Walang pagkakataong mawala ang kaisipan. Wag mong tataasan, Baka di mo matagalan. Paikutin na ang bote- Tumagay ka pa pare! Salamat sa mga kwento, Alaalang akala ko’y tuluyan ng naglaho, Ibinalot at ibinigay mo bilang regalo. One on one ulit tayo, Sa susunod na pasko.

Tulad ng langit na unti unting kumukulimlim, Ang hikahos na kulay sa pagsapit ng dilim. Katinuan ay unti unting nawawala. Iniisip ang sumpa, Pusong nagluluksa, Sikolohiyang namimilosopiya. Inaalala mga kaibigan Lumuluhod sa may kapangyarihan, Iindayog ba sa galaw ng mga nota? Magpupumilit bang abutin ningning ng mga tala? Pakikiusapan ba ang malupit na tadhana? Ano nanaman kaya ang ikot ng karma? Mukhang kailangan ng iwasan ang aming daan Aysus! subalit bakit kelangan, Muli kitang masilayan? Ako’y di makagalaw, Ako’y di makasayaw, Lumalalang sakit na sinapit Ang pait, nagbabalik, Mukhang nakatatak sa isip. Pero bakit Ako’y walang maramdamang galit? Ngiti at tuwa Ganun pa din ang nadarama, Aking pagnanais pahirin mga namumuong luha, Kamay nais kong hawakan, pero ito’y di tama. Oh kay sakit na parusa… Nakatayo sa ilalim ng puno Gumawa ng limang taong pangako, Ginagabay ng kalahating buwan, Iisa ang pag-asang tangan. Nasirang katotohanan, Asan na mga kaibigan? Wala ng digni...